راه حل برای بطری Dewar بدون فشار
به طور کلی، دو احتمال برای فشار زدایی وجود دارد. .. دریچه تقویت کننده خراب است
می توانید آن را جایگزین کنید یا با همان یکی جایگزین کنید. احتمال دیگر این است که در طی فرآیند پر کردن،
هوای مرطوب به طور تصادفی وارد لوله تبخیر در بطری شده و باعث کریستال شدن لوله می شود.
راه حل سازنده Dewar برودتی گانسو گرم کردن نیتروژن و معرفی آن از فاز گاز است.
ابتدا سوپاپ اگزوز را باز کنید، سپس دریچه هوا را باز کنید یا فشار را به طور مناسب افزایش دهید.
با این حال، این روند کند است، بنابراین بی تاب نباشید. صبر کنید تا اختلاف دما بین
نیتروژن خروجی و نیتروژن ورودی از حدود 3 درجه تجاوز نمی کند و سپس از فشار بالا استفاده کنید
نیتروژن برای منفجر کردن لوله
فلاسک مدرن Dewar توسط فیزیکدان و شیمیدان اسکاتلندی سر جیمز دوار اختراع شد.
در سال 1892، دوار به برگر گفت که شیشه را در یک بطری شیشه ای مخصوص باد کند. این یک شیشه دو جداره است
ظرف دو دیوار با روکش شیشه ای با نقره پوشانده شده اند و هوا بین آن دو کشیده می شود
دیوارها برای ایجاد خلاء نقره روی دیواره دو مثانه داخلی می تواند از تشعشعات جلوگیری کند
و اتلاف گرما، و خلاء می تواند از همرفت و هدایت جلوگیری کند، بنابراین دما
تغییر مایع داخل بطری آسان نیست. بعداً، برگ برای محافظت از نیکل، پوششی از نیکل ساخت
آستر بطری شیشه ای شکننده این نوع دوار در ابتدا فقط در آزمایشگاه ها، بیمارستان ها و
اکسپدیشن ها و بعدها برای پیک نیک یا قطار سواری استفاده شد. در 20 ژانویه 1993، دوار اعلام کرد
اختراع یک کرایواستات ویژه که بعدها به نام Dewar شناخته شد. در سال 1898 از فلاسک Dewar برای مایع کردن استفاده کرد
هیدروژن به 20.4K. سال بعد، او به انجماد هیدروژن دست یافت و آن را استخراج کرد
بخار بر روی سطح هیدروژن جامد به 12K. Dewar ظرفی برای دمای پایین اختراع کرد
گاز مایع که یک ظرف شیشه ای با روکش دولایه نقره در وسط و خلاء است.
این ظرف بعداً به یک ملزومات شناخته شده روزانه تبدیل شد - بطری های آب گرم. در سال 1925،
قمقمه پلاستیکی ارزان و محبوب به فروش رفت.
در عین حال، بطری های Dewar ظروف عایق خلاء مشابه نیز برای حمل و نقل مورد نیاز است
و ذخیره گاز مایع در آزمایشگاه. Dewar فلاسک فلزی Dewar را در سال 1906 برای ذخیره مایعات اختراع کرد
اکسیژن. در یک ظرف فلزی با ظرفیت 110000 لیتر که برای حمل و نقل ریلی طراحی شده است، روزانه
نرخ تبخیر اکسیژن مایع در بطری Dewar حدود 0.1٪ است و میزان تبخیر روزانه
هیدروژن مایع حدود 0.8٪ است.
